ช่างสมชื่อ ตอแหลแลนด์ ดินแดนเถื่อน
ไม่ลบเลือน คนระยำ ทำไขสือ
ยิ่งนานวัน ยิ่งโสมม สมร่ำลือ
ความเชื่อถือ หมดไป ไร้ราคา....
อุ้มคนชั่ว ไล่คนดี ให้หนีห่าง
คำแอบอ้าง สารพัด เทียวจัดหา
ลิ้นสองแฉก ทำคุยโว โชว์ประชา
แท้แก้ผ้า อวดอัปรีย์ ที่ตนทำ....
ใส่หน้ากาก หวังปกปิด คิดหลบซ่อน
แล้วอุตริ ทำกะล่อน ย้อนเหยียบย่ำ
แก็งค์เดิมเดิม เติมวิปริต จิตใจดำ
เกินเขียนคำ พร่ำด่ามัน ว่าจัญไร....
ยิ่งประจาน ตัวเอง ละเลงลิ้น
ยิ่งขาดวิ่น เผยตัวตน คนแบบไหน
ยิ่งนานวัน ยิ่งชัดเจน เป็นเพราะใคร
ยิ่งสุมไฟ คนยิ่งชัง ทั้งแผ่นดิน....
๓ บลา / ๘ มิ.ย.๕๖
ที่พร่ำบอก ประชาธิปไตย ใช่แน่หรือ?
ที่เห็นคือ พวกระยำ ต่ำสถุน
หวังรุมยำ และรุกไล่ ให้เป็นจุล
เติมคุกรุ่น ทุกที่ทาง อย่างเลือดเย็น....
สารพัด วิชามาร ด้านกลิ้งกลอก
ทำย้อนยอก เลวบัดซบ บรรจบเน้น
การกระทำ คำสำราก ล้วนกากเดน
ความจัดเจน ช่างชั่วโฉด โคตรสามานย์....
ลองเลียบเคียง ไล่นับ ยุบยับแน่น
ด้วยฝังแค้น เป็นทุนเดิม เพิ่มทุกด้าน
คงถึงวัน เร่งรัด รีบจัดการ
ล้มรัฐบาล..ประชาชน คนเลือกมา....
หน้าเดิมเดิม พวกเก่าเก่า เฒ่าสิ้นคิด
แถมวิปริต ผิดมนุษย์ สุดต่ำช้า
ล้วนร้อยเล่ห์ เพทุบาย ใช้มารยา
ช่างด้านหนา เหลือทน พวกคนระยำ....
เราสู้กัน ในระบอบฯ อันชอบไหม?
พวกจัญไร ช่างอวดรู้ ดูแล้วขำ
ประชาธิปไตย แบบตอแหล แค่เงื่อนงำ
เลยตกต่ำ ย่ำต๊อก หลอกตัวเอง....
๓ บลา / ๗ มิ.ย.๕๖
ร่วมปราบฆ่า ประชาชน บนกองเลือด
เติมจุดเดือด ผังฯ กำมะลอ ใครก็เห็น
แสร้งโกหก เพ้อพร่ำ ทำหน้าเป็น
ช่างเลือดเย็น เหลือจะกล่าว เรื่องราวทราม....
ตาย 100 ศพ เจ็บ 2000 นั่น..เห็นชัด
หลักฐานมัด พวกจัญไร ไม่ต้องถาม
ร่วมกันฆ่า กลางเมือง เรื่องลุกลาม
ยังเหยียดหยาม ตามอำพราง อ้างตนดี....
ท่อง "ด้านได้" "อายอด" คือกฎข้า
ไม่ต้องหา จริยธรรม ย้ำศักดิ์ศรี
หากทนได้ ก็ทนไป ได้ทันที
ได้เก้าอี้ แล้วไงต่อ หรือพ่่อคุณ....
รัฐเดินหน้า ต่อไป มีใครสน
ประชาชน ต่างร่วมด้วย ช่วยกันหนุน
หล่อหลอมใจ ให้โชติช่วง ไม่ถ่วงดุล
โอบการุณ เพื่อแดนไทย ใต้ร่มเย็น....
๓ บลา / ๖ มิ.ย.๕๖
ฟังอีกครั้ง..มิถุนา อย่ากระพริบ
อำมาตย์หยิบ ท่าไม้ตาย ขยายแผล
แล้วโน้มนำ พวกคิดชั่ว เป็นตัวแปร
ลุ่มหลงแท้ คิดเหยียบบ่า ประชาชน....
ดูฤกษ์งาม ยามเหมาะ เพราะจนแต้ม
ขุนพลแย้ม ให้รุกฆาต อำนาจล้น
ยิ่งนับวัน ยิ่งจองหอง ผยองตน
หลอกผู้คน ที่โง่งม ผสมโรง....
คงถึงแล้ว คราวิบัติ เตรียมงัดข้อ
หากยอมหงอ รอวันพัง ทั้งโขยง
เหลือคนดี ที่ร่วมด้วย ช่วยเปิดโปง
แย้มฝาโลง ให้พวกมัน ฝันค้างคอย....
มิถุนา ห่าวางแผน คงแค้นเดือด
ตั้งตาเชือด เหมือนนกรู้ สู้ไม่ถอย
แค่เกมส์ชั่ว พวกระยำ คิดซ้ำรอย
ทำบ่อยบ่อย จับทางได้ ใครกลัวมึง....
๓ บลา ประชาไท
๕ มิ.ย.๕๖
มารจำแลง แฝงร่าง บนทางมืด
เผยกำพืด ตัวตน ทุกคนเห็น
อ้างคนดี มีคุณธรรม ย้ำหน้าเป็น
แท้เน่าเหม็น ฉาวโฉ่ โชว์ประชา....
ด้วยสันดาน เอาเปรียบ ชอบเหยียบย่ำ
เลวระยำ เกินมนุษย์ สุดต่ำช้า
สร้างบริวาร รายล้อม พร้อมแฝงมา
ใช้ทั้งเล่ห์ มารยา สืบสามานย์....
พวกนอมินี ตอกย้ำ อำนาจมืด
เล่นเกมยืด ยั้วเยี้ย เหิ้ยเต็มบ้าน
เสียงเห่าหอน แสดงท่า น่ารำคาญ
ยังลนลาน อ้างพวกตน เป็นคนดี....
ทั้งสุกเอา เผากิน ลิ้นสองแฉก
สร้างแตกแยก ให้ประชา พาป่นปี้
เสียงโห่ฮา ด่าไล่ ไอ้อัปรีย์
สิ้นศักดิ์ศรี ความเป็นมนุษย์ สุดแสนเลว....
ขาวเป็นดำ ดำเป็นขาว เรื่องราวเท็จ
ล้วนหมกเม็ด ฉุดคร่า พาดิ่งเหว
ประเทศนี้ พวกจัญไร สุมไฟเปลว
เลยแหลกเหลว ต่อไป ไร้ทิศทาง....
๓ บลา / ๕ มิ.ย.๕๖
สมญานาม คนลือเลื่อง เมืองตอแหล
ไม่เปลี่ยนแปร ความระยำ ทำแหลกเหลว
เพราะคิดชั่ำว ทำชั่ว มั่วเรื่องเลว
จนดิ่งเหว ถลำลึก ศึกนอกใน....
ตั้งหน้า..จ้องล้มรัฐ ขัดแข้งขา
ทำมารยา ร้อยเล่ห์ พวกเฉไฉ
สมกากเดน อมนุษย์ สุดจัญไร
ประเทศไทย เลยตกต่ำ ถูกย่ำยี....
ยุติธรรม นั้นไซร้ ไร้มาตรฐาน
สืบสามานย์ สร้างฉิบหาย ขายศักดิ์ศรี
ทั้งแทรกแซง รุกล้ำ แล้วย่ำยี
ประเทศนี้ ช่างอยู่ยาก ลำบากจริง....
องค์กรเถื่อน ต่างร่ำร้อง คอยจ้องสอย
เติมด่างพร้อย ด้วยระยำ ทำทุกสิ่ง
พวกตลก ก็เลอะเลือน เหมือนตัวปลิง
ไม่หยุดนิ่ง ไล่แทรกแซง ตะแบงตน....
พวกมนุษย์ หน้ากาก ต้องลากไส้
มันหน้าไหน ที่คอยซ้ำ ทำปี้ป่น
อำนาจรัฐ จากครรลอง ของผองชน
สัตว์หน้าขน อย่าผยอง จ้องทำลาย....
ยินดีต้อนรับพี่เซีย..ด้วยความรักและเป็นห่วงเสมอๆ ครับ
๓ บลา / ๔ มิ.ย.๕๖
**ขออวยพรให้พี่เซีย หายป่วยไวๆ นะครับ**
เสาหลัก การเมืองไทย ใครก็เห็น
ล้วนกากเดน คนชั่ว สร้างมัวหมอง
ขาดสติ ไร้สำนึก ไร้ตรึกตรอง
แหกครรลอง ด้วยวิปริต จิตโสมม....
ปฎิวัติ ล้มรัฐบาล พาลไปทั่ว
จิตใจชั่ว จมปรัก จนหมักหมม
ชาติถอยหลัง ลงคลอง สนองอารมณ์
กลืนอาจม จัญไร ไร้สัจจา....
ตั้งรัฐบาล ในค่ายฯ ขายศักดิ์ศรี
สร้างอัปรีย์ แผ่ขยาย ไม่อายหมา
คำ"ชายชาติ" ขาดวิ่น สิ้นราคา
ยังมีหน้า อวดตน เป็นคนดี....
ใครมาเป็น รัฐบาล ต้องผ่านก่อน
จ้องริดรอน สิทธิชน จนป่นปี้
สมเป็นแก๊งค์ คนระยำ คอยย่ำยี
ประเทศนี้ จึงถอยหลัง สมดั่งใจ....
จ้องเอางบ ทุกรัฐบาล สันดานหิว
สูงลิบลิ่ว เร่งรัด ต้องจัดให้
กินพุงกาง อิ่มกัน ไม่ทันไร
เตรียมจัดสรร ขอใหม่ บอกไม่พอ....
เสาหลัก การเมืองไทย ใครก็รู้
ยังคุดคู้ ยิ้มรับ กับคนก่อ
มันฝังความ ชอกช้ำ น้ำตาคลอ
ต้องทนรอ อีกนานไหม ใครตอบที....
๓ บลา / ๑๐ พ.ค.๕๔
