ฝั่งหนึ่ง..ล้วนคิดคี ให้มีผล
เพื่อผองชน ร่มเย็น เป็นสุขสันต์
ฝั่งหนึ่ง..กลับตั้งท่า มากีดกัน
หวังห้ำหั่น ทับถม ให้จมดิน....
คิดไม่บอก บอกไม่ได้ ให้โทษแม้ว
เชิญบ๊องแ๊บ๊ว ตามสะดวก พวกทุศีล
วาทกรรม คำอ้าง หวังตีกิน
สุดท้ายลิ้น พันคอ หงอทุกราย....
ฝั่งคิดดี เพื่อเมืองไทย ไปได้สวย
พวกตัวซวย กลับเหยียบซ้ำ ทำฉิบหาย
เติมเชื้อไฟ ให้คุกรุ่น จนวุ่นวาย
แก่ใกล้ตาย ยังสิ้นคิด วิปริตนัก....
เจียนสุดทาง คนชั่ว พวกตัวถ่วง
ล้านกลลวง แสนโสมม ยิ่งจมปลัก
นับถอยหลัง ล่มสลาย ตายยกพรรค
พวกดีดัก ประจักษ์ชัด วัดคนเลว....
๓ บลา / ๓๐ เม.ย.๕๖
ภาพเลยเถิด เปิดหน้า แล้วท้าชก
เหมือนตลก ขอเล่นบ้าง ช่างน่าขัน
เพราะอำนาจ ชั่วช้า นับสารพัน
คนเห็นกัน ทั้งเมือง ทุกเรื่องราว....
สารพัด จะเอนเอียง ทำเลี่ยงหลบ
แถมประจบ เลือกข้าง ทางอื้อฉาว
ยุติธรรม ย้ำโสมม ล้มระนาว
มันถึงคราว โห่ไล่ ให้พ้นตา....
เหมือนนักมวย ชกกรรมการ พล่านสำรอก
คำย้อนยอก ที่กล่าวอ้าง ช่างมุสา
ใครได้ฟัง ต่างเจ็บแค้น แสนระอา
ทำมารยา ตีหน้าซื่อ ดื้อด้านจริง....
เสียงคนดู โห่ไล่ ไม่ยอมรับ
คนสับปลับ ตัวกาลี พวกผีสิง
ถึงเวลา มาร่วมด้วย ช่วยท้วงติง
กำจัดปลิง ใจบาป ในคราบคน....
๓ บลา / ๒๙ เม.ย.๕๖
ผลประโยชน์ ล้นฟ้า มหาศาล
ความสงบ จึงต่อต้าน พล่านสนอง
แล้วหลบหลีก กันท่า อย่าปองดอง
เกมช่ำชอง พวกอุบาทว์ สัญชาติเลว....
ไฟระอุ คุกรุ่น วุ่นวายต่อ
ทุกข์ไม่พอ ยังดีดัก ผลักลงเหว
ชายแดนใต้ จึงร้อนรุ่ม กว่าสุมเปลว
ความแหลกเหลว เพราะผลประโยชน์ อย่าโทษใคร....
หวังทำลาย บรรยากาศ จ้องขัดขวาง
ไม่คิดห่วง ชนยากเข็ญ เป็นแบบไหน
ขอพวกตน ร่ำรวย ด้วยเปลวไฟ
คิดจัญไร ตลอดกาล มานานปี....
แล้วต่อต้าน การเจรจา พาปั่นปวน
วาทกรรม ก่อกวน ชวนบัดสี
ขอตราหน้า พวกชาติชั่ว ตัวกาลี
เลวอัปรีย์ เกินเขียนด่า ภาษาคน....
ติดภารกิจแต่เช้าเลย จะเข้ามาทักทายเป็นระยะๆ นะครับ
๓ บลา / ๒๖ เม.ย.๕๖
เห็นถามหา กันทั้งเมือง เรื่อง "ซือเจ๊"
มัวลังเล อยู่ใย รีบไปหา
ใช่ตัวจริง นี้เล่า ชื่อ "เยาวภา"
สส.ใหม่ คนคุ้นหน้า มาลุยเอง....
ร้อยคนรัก ล้านคนด่า อย่าไปสน
เชื่อมั่นตน เกมรุึกรับ กระฉับกระเฉง
เห็นนิ่งๆ เธออาจใช่ ใจนักเลง
ถูกกระเตง เข้าสภา อย่างท้าทาย....
ยืนหยัดสู้ ในระบอบ อันชอบนั่น
ไม่ดึงดัน คิดโสมม จนล่มสลาย
ก็เห็นชัด เรื่องโน่นนี่ ของพี่ชาย
หากมักง่าย หมากเกมนี้ มีแต่พัง....
เมื่อมาตาม ครรลอง ผองชนมอบ
สิทธิโดยชอบ งดงาม ตามที่หวัง
อันผิดถูก คือชีวิต อนิจจัง
รอวันพัง หากตามัว หลงตัวเอง....
๓ บลา / ๒๕ เม.ย.๕๖
ใช้อำนาจ ครอบจักรวาล ทั้งด้าน-แถ
คือของแท้ ตลกร้าย ทำลายขวัญ
ขาวหรือดำ ไม่คิดรู้ กูดึงดัน
จินตนาการ เพ้อฝัน อย่างฟั่นเฟือน....
สมแก่แล้ว แก่เลย ไม่เคยสำนึก
แค่รู้สึก ว่าขัดคอ ก็เชือดเฉือน
ประชาชน เห็นสันดาน ผ่านปีเดือน
ช่างเลอะเลือน เถื่อนสถุน สร้างวุ่นวาย....
อุ้มคนเลว ชูคอ จ้อสรรเสริญ
แสร้งหมางเมิน คนดีๆ หลบลี้หาย
พวกเดียวกัน มันเอียงข้าง อย่างไม่อาย
วาดลวดลาย เต๊ะท่า อวดบารมี....
ถูกหรือผิด คิดไม่ออก บอกตัวช่วย
จึงมอดม้วย ดับดิ้น สิ้นศักดิ์ศรี
ไส้กี่ขด ลากมาโชว์ โง่ข้ามปี
คนกาลี พฤติกรรมอุบาทว์ ทำชาติพัง....
๓ บลา / ๒๔ เม.ย.๕๖
วิชามาร สารพัด เข้าขัดขวาง
ทั้งควักล้วง กดดัน ให้หวั่นไหว
เสียงข่มขู่ ฮึ่มฮั่ม อยู่ร่ำไป
ช่างจัญไร เหลือจะกล่าว เรื่องราวระยำ....
ผลพวงจาก เผด็จการ สามานย์ชัด
ยังเร่งรัด เอาเปรียบ แล้วเหยียบย่ำ
คมช. ก่อร่าง ร่วมสร้างกรรม
ยังหนุนนำ ทำอัปรีย์ ไม่มีอาย....
ทั้งข่มขู่ ย้อนยอก ออกแรงบีบ
ทั้งเตะถีบ บีีบคอ ก่อฉิบหาย
ทั้งเป่าหู เรื่องโสมม อย่างงมงาย
ทั้งมากมาย รุึกเร้า เข้าแทรกแซง....
ต้องปลดแอก อันธพาล พวกมารเถื่อน
แล้วย้ำเตือน บอกว่า อย่ากำแหง
ประชาชน เห็นไส้ ใครจำแลง
ยิ่งตะแบง ยิ่งชิบหาย ตายล้างบาง....
๓ บลา / ๒๓ เม.ย.๕๖
พวกเถื่อยถ่อย คอยโห่ฮา น่าสมเพช
นามพรรคเปรต สามานย์ สันดานสถุน
เปรียบสภา ทาร์ซาน พล่านชุลมุน
มั่วหมกมุ่น แหลกเหลว เลวระยำ....
ประชาชน เห็นทาสแท้ แย่สุดๆ
ยิ่งพาฉุด ลงนรก จนตกต่ำ
ใช้วาจา กลิ้งกลอก ทั้งหงอก-ดำ
ยิ่งตอกย้ำ พรรคอัปรีย์ กาลีชน....
"ปาก" เชื่อมั่น ระบอบสภา แค่หมาเห่า
คำเน่าๆ สำรอกซ้ำ ย้ำหลายหน
กี่สิบปี ก็ฉกฉวย ด้วยเล่ห์กล
หลอกผู้คน ตนดีเลิศ ประเสริฐดี....
ถีบหัวส่ง ผลักใส ไปอยู่ป่า
พวกโห่ฮา บ้าใบ้ ไร้ศักดิ์ศรี
ช่างสมนาม พวกดีดัก พรรคอัปรีย์
เลวกว่านี้ มันยังทำ ย้ำสันดาน....
๓ บลา / ๒๒ เม.ย.๕๖
