มันมัดมือ พวกก่อกวน ป่วนประเทศ
กากเดนเศษ เลวระยำ ทำฉิบหาย
แล้วส่งเสียง ป่าวร้อง จ้องทำลาย
จุดมุ่งหมาย คือล้มรัฐ ซัดให้จม....
จากมือมาร พวกชั่วโฉด โคตรบัดซบ
คิดเลี่ยงหลบ ด้วยวาทกรรม คำคุยข่ม
ประชาชน เห็นเต็มตา ว่าโสมม
ทั้งถุยถ่ม ก่นด่า ว่าแสนเลว....
ไม่หลงเหลือ ความชอบธรรม ให้ขำแล้ว
เลยเห็นแวว พวกผีห่า พาดิ่งเหว
ใจริษยา มันร้อนรุ่ม กว่าสุมเปลว
ความแหลกเหลว จึงเห็นชัด มัดตัวตน....
ปฏิรูป รีบเดินหน้า อย่าท้อถอย
ชนเฝ้าคอย ร่วมหนุนนำ สัมฤทธิ์ผล
แม้แก็งค์ชั่ว จ้องฉกฉวย ด้วยเล่ห์กล
ยิ่งอดทน ยิ่งสำเร็จ เสร็จทันการ....
๓ บลา / ๒๙ ส.ค.๕๖
คนหมู่มาก อยากเห็นบ้านเมือง รุ่งเรืองไสว
ทุ่มเทใจ ร่วมด้วย ช่วยกันสาน
เพื่อก้าวพ้น เรื่องทุกข์ยาก จากวันวาน
ยั่งยืนนาน ด้วยความรัก สามัคคี....
ยังมี..คนหมู่น้อย คอยขัดขวาง
หวังล่อลวง ให้ยับเยิน เมินหน้าหนี
ทั้งคัดค้าน รุกเร้า เข้าโจมตี
ประเทศนี้ เลยอยู่ยาก ลำบากใจ....
สองเวที สองอารมณ์ ผสมผสาน
ฝั่งหนึ่งพล่าน ด้วยวาทกรรม ทำเฉไฉ
ฝั่งหนึ่ง..มุ่งเดินหน้า พาก้าวไป
ประชาชน คนส่วนใหญ่ เลือกใครดี?....
รวมเลือดเนื้อ ชาติเชื้อไทย ให้สงบ
หรือท้ารบ ไทยทุกคน สร้างป่นปี้
จากวันนั้น เราย่ำถอย ด้อยชีวี
มาวันนี้ ต้องเดินหน้า พัฒนาไทย....
๓ บลา / ๒๘ ส.ค.๕๖
ผลจาก..ความขัดแย้ง แห่งมนุษย์
ท้ายที่สุด คือเข่นฆ่า น่าสงสาร
ประชาชน ต้องทนทุกข์ ถูกรุกราน
คือผลแห่ง เผด็จการ สามานย์ชน....
เด็ก-ชาย-หญิง ถูกฆ่า อย่างป่าเถื่อน
ไม่ลืมเลือน ภาพสยอง วันหมองหม่น
อำมหิต จิตมนุษย์ สุดแยบยล
เข่นฆ่าคน ที่เห็นต่าง อย่างเลือดเย็น....
จากระเบิด สารพิษ ชีวิตดับ
ความย่ิอยยับ ลุกลาม ตามที่เห็น
หันมามอง ตอแหลแลนด์ แดนลำเค็ญ
ยังกระเซ็น ด้วยสารพิษ ติดน้ำลาย....
จากฆาตกร กระฉ่อนหล้า สั่งฆ่าโหด
ผลงานโฉด มีมาก ล้วนหลากหลาย
ยังชูคอ จ้อจี้ ไม่มีอาย
ชนแหนงหน่าย คนอัปรีย์..ดีแต่พูด....
๓ บลา / ๒๗ ส.ค.๕๖
จากแผนหนึ่ง แผนสอง ต้อง "ล้มรัฐ"
เลว วิบัติ จัญไร ยกให้เขา
ชวนปฏิรูป ประเทศไทย ก็ไม่เอา
มีแต่พวก สมองเน่า เฝ้าทำลาย....
พอหมดเกม ป่วนสภา เลยหาเหตุ
เติมทุเรศ ด้วยมารยา พาฉิบหาย
สารพัน มันจะอ้าง สร้างวุ่นวาย
อย่าถามถึง เรื่องยางอาย ไม่เคยมี....
เอามนุษย์ มาเป็นโล่ แล้วโชว์ถ่อย
ให้ซ้ำรอย เรื่องระยำ ทำบัดสี
เพราะแผนชั่ว คนคิดชั่ว ชั่วทั้งปี
หวังย่ำยี หลักนิติรัฐ ขัดนิติธรรม....
ขอประณาม หยามหน้า พวกป่าเถื่อน
แล้วบิดเบือน เติมเชื้อไฟ ให้บอบช้ำ
ประชาชน ทนทุกข์ร้อน นอนรับกรรม
เห็นทาสแท้ พวกใจดำ ทำลงคอ....
๓ บลา / ๒๖ ส.ค.๕๖
อยากบอกน้อง คนดี ที่แสนรัก
วลีสลัก เรื่องราว ส่งข่าวถึง
แม้เปลวแดด แผดเผา เฝ้าคำนึง
ส่งคำซึ้ง กระซิบมา ว่า “ที่รัก”....
รอยกลิ่นแก้ม แฉล้มงาม ยามจุมพิศ
แล้วแนบชิด สนิทอุรา พาหน่วงหนัก
ส่งยิ้มหวาน ซ่านซ่า มาทายทัก
ดั่งศรรัก ปักตรงกลาง ระหว่างใจ....
คงเหลือแค่ สิ่งงาม ตามเคยฝัน
ดวงใจนั้น มันหมองหม่น เกินทนไหว
เหลือเพียงคราบ น้ำตา สุดอาลัย
ที่เอ่อไหล ทุกคราว ยามร้าวรอน....
ขอให้เธอ ไปดี "สุดที่รัก"
ใจดวงนี้ มันเจ็บหนัก ขอพักก่อน
ลืมคำหวาน วันเก่าเก่า เคยเว้าวอน
เป็นบทกลอน แล้วเฉลย ว่าเอ่ยลา....
แทนความรัก สลักทรวง เคยห่วงยิ่ง
แท้ที่จริง เราทั้งสอง ต้องเมินหน้า
ลบภาพสวย ในวันนั้น มันลวงตา
กระซิบว่า ขอลาที "สุดที่รัก"....
ขอบคุณภาพจากกูเกิ้ลครับ
๓ บลา / วันอาทิตย์ ๒๕ ส.ค.๕๖
http://pantip.com/topic/30888526
https://www.facebook.com/thanavit.pattrasukul
เหมือนลิงค่าง บ่างชะนี ภูตผีเปรต
เติมทุเรศ ให้สภา น่าเวียนหัว
อาละวาด ดังก้อง ร้องหลายตัว
สร้างหม่นมัว เต็มตา สภาไทย....
ช่างเป็นยุค เสื่อมทราม ทำหยามหยัน
เห็นทั่วกัน จนประจักษ์ ว่าพรรคไหน
ภาพโหยหวน ชวนบ้าคลั่ง ดังไปไกล
คงสะใจ พรรคเก่าแก่ แพ้ทั้งปี....
เห็นทาสแท้ ทั่วกัน ว่ามันเสื่อม
ชาวบ้านเอือม สุดระอา เมินหน้าหนี
หรือแผนชั่ว ตัวมุ่งร้าย หมายย่ำยี
ให้ศักดิ์ศรี สภาพัง ดั่งเห็นกัน....
ประชาชน สิ้นหวัง นั่งปวดตับ
เสียงด่ายับ พวกเฉไฉ ไม่สร้างสรรค์
ต้องจารึก ภาพสามานย์ อีกนานวัน
แล้วดับฝัน พวกสัปดน ให้พ้นสภา....
๓ บลา / ๒๔ ส.ค.๕๖
ส่งลูกหาบ ป่วนสภา โห่ฮาถ่อย
เติมด่างพร้อย ด้วยหลักกู ผู้ล้าหลัง
ชั่วอุ้มบ้า ห่าเหว เลวกันจัง
มันเลยพัง สมใจ ในทันตา....
ยิ่งปากว่า ตาขยิบ มุบมิบหลอก
ยิ่งสำรอก บอกตัวตน คนมุสา
ยิ่งเพ้อฝัน ว่าเชื่อมั่น ระบอบสภา
ยิ่งหมดค่า ราคามนุษย์ สุดระยำ....
เลยกลายเป็น พรรคจัญไร ไร้ศักดิ์ศรี
สร้างอัปรีย์ ด้วยมารยา โคตรน่าขำ
ตีหน้าซื่อ แล้วคุยเขื่อง เรื่องคุณธรรม
ยิ่งตอกย้ำ พวกสัปดน คนสามานย์....
เราเชื่อมั่น "ระบอบป่วนสภา" น่าจะชัด
ความวิบัติ เลยรุกคืบ เข้าสืบสาน
ส่วนสาวก ที่ตามโอ๋ โง่ดักดาน
ยังอุ้มอันธพาล พวกยียวน ป่วนสภา....
๓ บลา / ๒๓ ส.ค.๕๖
