.อังกฤษ คิดเคืองแค้น แบนมะพร้าว
บอกเรื่องราว ร้าวลึก สำนึกผล
ยกแรงงาน ปานทาส อำนาจคน
ลิงอับจน หนทาง เลิกจ้างงาน....
.
เก็บมะพร้าว คราวนั้น สร้างสรรค์แน่
ไม่มีลิง คงแย่ ถูกแลผ่าน
เชิงนิเวศน์ เขตป่า มีช้านาน
ถูกต่อต้าน ด้านหนึ่ง ไม่พึงมอง....
.
เทียบมนุษย์ สุดช้ำ ระกำหนัก
ไม่เหลือรัก ปักจิต คิดสนอง
ละเมิดสิทธิ์ คิดแปลก แหกครรลอง
เหมือนช่ำชอง ปองร้าย ทำลายคน....
.
ทารุณกรรม ซ้ำร้าย มุ่งหมายฆ่า
วิปริต ปิดหูตา พาสับสน
6-7 ปี ที่คุกคาม ตามใจตน
อ้างเหตุผล ปนเป เพทุบาย....
.
เรารังเกียจ เผด็จการ มารสถุล
มั่วหมกมุ่น แต่ระยำ ทำฉิบหาย
ช่วยแบนมัน บั่นคอ รอวันตาย
ไม่มีสาย เชิญร่วมด้วย มาช่วยแบน....
.
๓ บลา
.
มึงยังอยู่ กูไล่ ไม่มีถอย
กี่ซ้ำรอย คอยท่า พาสับสน
ตาต่อตา ฟันต่อฟัน บันดาลดล
เหตุและผล คนกล้า พร้อมท้าทาย....
.
คนถูกอุ้ม รุมปิด ไร้สิทธิ์เสียง
แถมหลบเลี่ยง เบี่ยงซ้ำ ทำให้หาย
คนตามหา หน้าตรม ระทมกาย
ขู่ทำลาย หมายมั่น ให้หวั่นกลัว....
.
ยุติธรรม ขำกลิ้ง เหมือนลิงคึก
ถลำลึก ศึกใหญ่ ใครตาถั่ว
เล่นตามธง บ่งบอก กระจอกชัวร์
หางยันหัว มั่วจริง ทุกสิ่งทำ....
.
วิ่งไล่มัน วนไป ไม่ท้อถอย
นับวันคอย ร้อยใจ ใครเพลี่ยงพล้ำ
นักศึกษา ประชาชน คนเจ็บจำ
ร่วมกันไล่ ไอ้ระยำ พาต่ำตม....
.
เละตุ้มเป๊ะ เกะกะ ขยะเน่า
เติมโง่เขลา เบาปัญญา พาขื่นขม
ใครจะอยู่ ใครจะไป เดี๋ยวได้ชม
ทุกเงื่อนปม พวกมึงสร้าง ยังค้างคา....
.
๓ บลา
.
ยิ่งเฉลย เผยตน คนมีมาด
อวดฉลาด ขลาดเขลา มิเอาไหน
6-7 ปี ที่เห็น ความเป็นไป
ยังเหลวไหล ได้โล่ห์ โชว์ประชา....
.
ห้ามเยาะหยัน มันว่า ฉลาดน้อย
ต้องเลิศลอย คอยเชียร์ เลียแข้งขา
ชาติย่อยยับ อับปาง ทุกข์ค้างคา
ต้องยกหาง ต่างว่า มาทำดี....
.
ความฉลาด บาดลึก รู้สึกเห็น
เปิดประเด็น เหม็นโฉ่ โชว์บัดสี
ปากฉลาด พลาดท่า ท้าต่อยดี
ยกมือชี้ ตีหน้าใส่ ให้ระวัง....
.
คิดระยำ ต่ำตม เลวสมชื่อ
สองตีนมือ ถืออำนาจ ตามวาดหวัง
ส่วนสมอง ลองคิด อนิจจัง
เห็นหรือยัง พังซ้ำซาก ไอ้กากเดน....
.
๓ บลา
.
ช่างสรรหา มาอ้าง ทางตอแหล
คือของแท้ แน่จริง ทุกสิ่งเห็น
แต่ละคำ ย้ำมา แสร้งหน้าเป็น
ทุกประเด็น เหม็นเน่า ตามเล่ากัน....
.
เห่าว่าใคร ไหนบ้าง ก็สร้างหนี้
ปากอัปรีย์ ซี้ซั้ว ทำตัวหยัน
เกือบเจ็ดปี ดีแต่กู้ อดสูมัน
ยอดหนี้นั่น ดันฟ้อง สยองตา....
.
เพราะอยู่นาน บานตะไท ใช้เงินเยอะ
เห่าเลอะเทอะ เปรอะสิ้น ถวิลหา
โทษคนอื่น หมื่นแสน แค้นเคืองมา
เหมือนผีห่า ซาตาน สันดานมึง....
.
เพื่อลูกหลาน พล่านยื้อ ซื้ออาวุธ
จำเป็นสุด ดุจว่า มันตาถึง
ประชาชน หม่นช้ำ ไม่คำนึง
ยังดื้อดึง พึงว่า มาโกงกิน....
.
พูดมากมาก ลากถู ให้ดูขลัง
คนนั่งฟัง ยังเบื่อ ไม่เชื่อลิ้น
เติมหมองหม่น คนชัง ทั้งแผ่นดิน
จนขาดวิ่น สิ้นซาก เห่ามากไป....
.
๓ บลา
.
เห็นหน่อเนื้อ เชื้อลวง ยิ่งกลวงโบ๋
กะเห่าโชว์ โอ้อวด มุ่งกวดขัน
เน้นฉกฉวย อวยแหลก ให้แตกกัน
กับเพ้อฝัน มันคุมอยู่ แสนรู้ดี....
.
ฝ่ายที่ฉีก หลีกหลบ บัดชบจัด
สร้างวิบัติ มัดคอ ก่อบัดสี
ตั้งแต่ปล้น ดลจิต คิดอัปรีย์
เดินตรงรี่ ฉีกชัด รัฐธรรมนูญ....
.
แล้วประชาธิปไตย ตัวไหนฉีก
ยังมีอีก มากมาย หายสิ้นสูญ
ยกกฎกู หมูหมา ยังอาดูร
ทุกข์เพิ่มพูน ซ้ำซาก จากน้ำมือ....
.
เด็กรุ่นใหม่ ใจถึง จนมึงเห็น
เกิดประเด็น เป็นผล คนหนุนอื้อ
ลองฉีกบ้าง ต่างเวลา ว่าเด็กคือ
ผ้าขาวซื่อ ถือตัวอย่าง มึงวางไว้....
.
จากดิ่งเหว เปลวเพลิง ระเริงเผา
เหลือแค่เงา เฉากาก ปากเฉไฉ
ตัวอย่างเลว เหลวชั่ว ตัวจังไร
พวกมึงไง ไอ้ระยำ ชอบทำนัก....
.
๓ บลา
.
ยิ่งเสื่อมทราม ลามลึก ผนึกชัด
เน้นลอบกัด ขัดข้อง ครรลองหาย
ผู้พิทักษ์ จักวาง ถอดข้างกาย
แล้วเบี่ยงบ่าย หมายมุ่ง จรุงโจร....
.
เกียรติศักดิ์ศรี มีไหม ไม่อยากรู้
มันหดหู่ ดูแย่ แลหัวโขน
คลานใต้ตีน ปีนเกลียว เลาะเลี้ยวโยน
กับห้อยโหน โพนทะนา สาระแน....
.
เป็นศัตรู หมู่ประชา จ้องหาเหตุ
เติมทุเรศ เศษคน จนย่ำแย่
ชอบอุ้มหาย ตายดับ สู่ลับแล
ปากตอแหล แถคำ ระยำจริง....
.
ผู้พิทักษ์ ปักธง บรรจงวาด
สันติราษฎร์ ขาดผึง จึงดำดิ่ง
ยกวิบัติ ศรัทธา มาอ้างอิง
เหนือทุกสิ่ง ยิ่งแย่ ดีแผ่ไป....
.
ปฏิรูป ซูบเซียว ลองเหลียวหลัง
ทุกอย่างพัง ยังปลื้ม ลืมกันไหม
วีรเวร วีรกรรม นำชาติไทย
เชิญสร้าง อนุสาวรีย์ใหม่ รับใช้โจร....
.
๓ บลา
.
กระสันอยาก ลากปืน มายืนปล้น
ยกยอตน คนดี เป็นที่หวัง
แต่งเพลงล่อ ฉ้อฉล หลอกคนฟัง
อารมณ์งั่ง สั่งสอน กะล่อนไป....
.
เป็นกุนซือ มือฉมัง ไม่ฟังเสียง
ตรรกะเพียง เลี่ยงว่า ข้าสั่งได้
กุมบังเหียน เวียนวน ต้มคนไทย
ผลงานไซร้ ไม่เห็น ทำเป็นคุย....
.
หกปีผ่าน ด้านชั่ว ยิ่งมัวหม่น
รอบข้างตน ทนดู จึงรู้ชุ่ย
เหลือตำนาน บ้านแตก แหลกกระจุย
ยิ่งสั่งลุย ยิ่งเจ็บหนัก กระอักตาย....
.
อนาคต หมดหวัง มันพังแล้ว
ไม่เหลือแวว แนวรับ กับสิ่งหมาย
รอมือเพื่อน เหมือนรู้ อย่าดูดาย
จุดประกาย หายนะ ช่วยประคอง....
.
ก็ตัวเก่า เล่าอ้าง ต่างรู้ไส้
เลวจังไร ไม่หยุด สุดสยอง
นักการเมือง เรื่องชั่วช้า ไม่น่ามอง
วันนี้ต้อง ขอพึ่งพา พวกห่ากิน....
.
๓ บลา
